artık konuşamıyorum
POSTED IN BLOG | TAGS : artık konuşamıyorum, diyojen
6.03.2010
diyojen’e sorarlar:
-üstad, bir adamın zekasını nasıl anlarsın?
+konuşmasına bakarım.
-peki ya hiç konuşmassa?
+henüz o kadar akıllısına hiç rastlamadım.
Sanırım insan büyükdükçe akıllanıyor, akıllandıkçada susuyor. Bakıyorumda eskiden daha çok konuşurdum, artık daha çok dinler, sonra konuşur, az konuşur oldum. Eskiden konuşmayınca orada değil gibi hisseder, kendimi göstermeye çalışır, bende varım derdim. Konuşmayınca, söylemeyince unuttum sanmasınlar isterdim. Artık sustukça hatırlıyorum. Akıllandıkça susuyor, sustukça akıllanıyorum.
5 COMMENTS
You must be logged in to post a comment.
Selçuk ortağım askerlik seni cidden bitirmiş şiven bozulmuş ciiden konuşmayı unutmuşsun.doğulu pazarcılar gibi konuşuyorsun.
Cidden gerçek anlam da konuşamıyorsun telefonda ne dediğini anlamadım.askerlik sana olumsu anlamda katkıları çok oldu.
normal konuşamam askerdesin onun da etkisi olabilir..
daha çok konuşup varlığımızı hissettirir ardından susarak kendimizi aratabiliriz sanki.düşüncelerimizle varız ve onlar konuştukça açığa çıkar susmak pekbişeye çözüm olmasagerek
Sanırım insan büyükdükçe, yaşadıkları çoğalıyor, etrafındaki insanlara güveni azalıyor, konuştukça sözcükleri başına iş açıyor, sonra büyüyor, akıllandığını sanıyor ; temkinli davrandığını ve akıllandıkça da anlatacak çok şey olsa da dilini kilitli tutuyor.. Aşık oluyor susuyor, acısı varken susuyor, öfkelenince susuyor, çok şey bilse de susuyor..Ama nasıl derler hani, susmak çoğu zaman verilebilecek en güzel cevap..